TRAFİK :
Yayaların, hayvanların ve araçların karayolu üzerindeki
hareketleridir.
KARAYOLU :
Trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi,
köprüler ve alanlardır.
TAŞIT YOLU :
Karayolunun genel olarak taşıt trafiğince kullanılan
kısmıdır.
TEK YÖNLÜ KARAYOLU :
Taşıt yolunun yalnız bir yöndeki taşıt trafiği için
Kullanılan karayoludur
İKİ YÖNLÜ KARAYOLU :Taşıt yolunun her iki yöndeki taşıt trafiği için
kullanıldığı karayoludur.
BÖLÜNMÜŞ KARAYOLU :
Bir yöndeki trafiğe ait taşıt yolunun bir ayırıcıyla belirli
bir şekilde diğer taşıt yolundan meydana gelen karayoludur.
ANAYOL :
Ana trafiğe açık olan ve bunu kesen karayolundaki trafiğin,
bu yolu geçerken veya bu yola girerken, ilk geçiş hakkını
vermesi gerektiği işaretlenmiş belirlenmiş kara yoludur.
TALİ YOL :
Genel olarak üzerindeki trafik yoğunluğu bakımından,
bağlandığı yoldan daha az dönemde olan yoktur.
BAĞLANTI YOLU:
Bir kavşak yakınında karayolu taşıt yollarının birbirine
bağlanmasını sağlayan, kavşak alanı dışında kalan ve tek
yönlü trafiğe ayrılmış karayoludur.
ERİŞME KONTROLLÜ ARA YOLU (OTOYOL):
Özellikle transit trafiğe tahsis edilen , belirli yer ve
şartlar dışında giriş ve çıkışın yasaklandığı, yaya hayvan
ve motorsuz araçların giremediği, ancak izin verilen motorlu
araçların yararlandığı ve trafiğin özel kontrole tabi
tutulduğu karayoludur.
GEÇİŞ YOLU :
Araçların bir mülke girip çıkması için yapılmış olan yolun,
karayolu üzerinde bulunan kısmıdır.
ALT GEÇİT :
Karayolunun, diğer bir karayolu veya demiryolunu alttan
geçmesini
sağlayan yapıdır.
ÜST GEÇİT:
Karayolunun, diğer bir karayolu veya demiryolunu üstten
geçmesini sağlayan yapıdır.
KAVŞAK :
İki veya daha fazla karayolunun kesişmesi veya birleşmesiyle
oluşan ortak alandır.
BANKET :
Yaya yolu ayrılmamış karayolunda, taşıtyolu kenarıyla şev
başı veya hendek iç üst kenarı arasında kalan ve olağan
olarak yayaların ve hayvanların kullanacağı zorunlu hallerde
de araçların faydalanabileceği kısımdır.
DEMİRYOLU(HEMZEMİN) GEÇİDİ :
Karayolu ile demir yolunun aynı seviyede kesiştiği bariyerli
veya bariyersiz geçitlerdir.
DURMA : Her türlü trafik zorunlulukları (kırmızı
ışık, yetkilinin dur işareti, yol kapanması gibi) nedeniyle
aracın durdurulmasıdır.
DURAKLAMA :
Trafik zorunlulukları dışında araçların, insan indirme ve
bindirmek, eşya yüklemek, boşaltmak veya beklemek amacıyla
kısa bir süre için durdurulmasıdır.
ARAÇ :
Karayolunda kullanılabilen motorlu, motorsuz ve özel amaçlı
taşıtlar ile iş makineleri ve lastik tekerlekli traktörlerin
genel adıdır.
AZAMİ AĞIRLIK:
Taşıtın güvenle taşıyabileceği azami yükle birlikte
ağırlığıdır.
DİNGİL AĞIRLIĞI :
Araçlarda aynı dingile bağlı tekerleklerden karayolu
yapısına aktarılan ağırlıktır.
GEÇİŞ HAKKI :
Yayaların ve araç kullananların diğer yaya ve araç
kullananlara göre yolu kullanmak sırasındaki öncelik
hakkıdır.
GEÇİŞ ÜSTÜNLÜĞÜ :
Görev sırasında, belirli araç sürücülerinin can ve mal
güvenliğini tehlikeye sokmamak şartı ile trafik kısıtlama
veya yasaklarına bağlı olmamalarıdır.
KAMYON :
İzin verilebilen azami yüklü ağırlığı 3500 kg dan fazla olan
ve yük taşımak için mal edilmiş motorlu taşıttır.
OTOMOBİL
:
Yapısı itibari ile sürücüden başka en çok yedi oturma yeri
olan ve insan taşımak için imal edilmiş bulunan motorlu
taşıttır.
TAŞIMA SINIRI KAPASİTESİ:
Bir aracın güvenle taşıyabileceği en çok yük ağırlığı veya
yolcu sayısıdır.
TEHLİKELİ EĞİM :
Araçların emniyetle seyrine devam için vites küçültmeyi
gerektiren uzunluk veya açıdaki yol eğimidir.
TRAFİKTEN MEN :
Trafik zabıtasınca, bu Kanunda belirtilen hallerde araçla
ilgili belgelerin alınması ve aracın belirli bir yere
çekilerek trafikten alıkonulmasıdır.
